7.7.17

Зекири е нормална појава во едно девастирано општество, но...

Кога имате пред себе една девастирана држава и општество кое воопшто не наликува на нешто што би требало да функционира по барем основните цивилизациски стандарди, тогаш воопшто не се изненадување никакви пост фестум девијации на функции, девијации во управувањето и едноставно девијации на „ново“ видување на нештата, колку и да сакате тоа да е така.

Токму од тие причини на Македонија и се случи Зекири.



Зекири, со став на лице кое е назначено да раководи со држава. 
Лице кое треба да создава услови за живот на милиони други. 

Од тие причини, партија на власт (секако и на опозиција, која еден ден тежнее да дојде повторно на власт) мора да внимава какви "лични ставови" става на функции. Затоа не е исто да разговараме за таков личен став на човек меѓу нас и на човек кој треба да носи одлуки во името на сите нас.

Затоа треба на сите тие функции да се ставаат луѓе кои се најдобрите од сите нас.

Луѓе кои имаат расчистено со предрасуди и ставови слични на овие. 
Можеби моево е само утопија, но никогаш нема да се откажам од тоа дека треба да тежнеам кон најдобриот избор.

Зекири не ја утна, тоа е негов личен став за кој можеме да дебатираме 1001 ноќ.

Партијата на власт ја утна.

И се закопува уште повеќе со тоа што не извлекува поука од сите поумни кои го критикуваат моментумов.

А можеби помина времето на критика, којзнае!?

2.7.17

Само проста маса можеш да манипулираш со Про Боно работа во власт!

Работењето Про Боно (во буквален превод „за добро“, а се однесува на работа за која нема да се бара финансиска надокнада) е една реално и суштински многу хумана акција. 

Многу препознатливо е кога адвокатите прифаќаат Про Боно работа.


Но, да се прават спектакли од прифаќање Про Боно функција во високата државна политика или во администативни функции на Влади и нивни администрации е сосем различно препознавање.


Тоа е она што најчесто простата маса не го разбира и дозволува да биде изманипулирана.

Секој би работел Про Боно ако може да има целосна контрола врз Бизнис климата во државата, ако авторитетот на функцијата му дава да ги влече конците со кои ќе се зголемуваат приходите на „фамилијарниот“ или „личниот“ бизнис.

Голем дел од политичарите (читајте ја Наоми Клајн за да ви биде појасно, за сите вакви примери во „големите светски Влади“, на пример) дури и инвестираат огромни пари за да бидат избрани за функција во Влада, а потоа да ја извршуваат функцијата Про Боно. Затоа е комплетно погрешно од такви ликови да се прават икони, идоли и квази-хумантирци. Такви ликови многу добро си пресметале зошто се токму на тоа место „Про Боно“, во милиони и милиони евра, долари или која и да е валута.

Затоа подобро е малку да почнете да учите, да размислувате и да не дозволувате медиумите да ве влечат за нос како тоа некој со многу кеш работел Про Боно во рамки на Влада или Владина институција, „за доброто на државата“.

Никој. 
Никогаш!

17.6.17

Разликата меѓу соц.мрежи и реалниот свет

Социјалните мрежи се разликуваат само во едно нешто од реалниот свет.


И во светот околу нас што го живееме ја гледаме истата проста маса која најчесто ја одбегнуваме за комуникација по социјалните мрежи. Не со секого влегуваме во коментирање и дообјаснување исто како што во реалниот свет НЕ со секого пиеме кафе и се дружиме низ муабетење во слободното време.


(нормално дека ова важи за умните и интелигентните, не за оние кои мислат дека тоа се, а и со шуто и рогато се објаснуваат кој е во право, под велот на некаква си квази-демократија дека секој има право да каже што сака)

Разликата е само во едно.

На социјалните мрежи и оние кои едноставно немаат ниту два грама ум, а се самоуверени дека се најумните на светот, благодарение на тастатурата и интернетот се „видливи“, колку-толку. Некој им „обрнува“ внимание.

Додека во реалниот живот таквите не постојат.
Ниту ги гледате по улици, ниту по театри, кино сали, кафичи, дискотеки и слично. Едноставно, нивниот живот е само онаму каде има интернет.

Е толку е разликата меѓу социјалните мрежи и „социјалниот“ реален свет.

Останатото каде нема разлика е само 1%.

(исто како и со читателите на овој текст. 1%)

5.6.17

Заев, сега и кај тебе е ракометната топка, како и останатите по неа!

Го почнувам овој текст токму на овој начин, бидејќи пред многу години додека сеуште беше во опозиција, а далеку од Премиер, во „Топки“ го презентираше еден од најубавите спортски проекти за насочување на данокот во општина Струмица во спортски цели. Тогаш беше пионер во Македонија, а тој одличен проект беше блокиран за воспоставување на државно ниво само поради тоа што не беше проект на партијата на власт. 

Таа погубна политика ја видовме во изминативе години. Веќе нема да ја споменуваме. Небитна е понатаму.

Денес Вардар стана шампион во спортот кој очигледно многупати досега ни покажа на сите нам дека е „Спорт Број Еден“ во Македонија.

По 15 години од женската титула во истиот спорт, Македонците може да се радуваат на нова, овојпат во посилната категорија, иако на дофат на рака е и уште едно повторување и во женска, пак.

Но, што е сега битно?



Дали ќе ги прокоцкаме годините кои следуваат како што тоа се случи со Кометал?

И тогаш „странци“ го направија успехот. Македонија не успеа да го искористи нивниот успех на најдобар начин и да направи влијателна репрезентација и влијателен клупски ракомет во европски и светски ранг. Даде државјанства и туркаше малку по инерција. Но кога требаше да се создаде сопствена база, згасна се`. И ракометарките и базата и клубот и спонзорството, а на крај и репрезентацијата. Не се искористи нивното присуство во Македонија додека беа активни и додека можеше да се „пресликува“ нивниот успех низ она кое нам требаше да ни биде база.

Сега ја имаме истата ситуација.

Но, сега ве имаме и вас, новата Влада и тебе Зоки кој знаеш и имаш големо искуство како се прави успех во спортот. Струмица беше одличен проект. Затоа не треба да се заборави се` направено тогаш. Напротив, да се продолжи со посилно темпо. Да се формираат институции ако треба и аналитички центар за да се испита теренот. А потоа чекор по чекор, да се внесе ракометот во задолжителните предмети во основното образование. Да се оди чекор понатаму и да се дозволи на сите во Македонија да имаат бенефити од овој прекрасен спортски успех.

Без оглед што сите знаеме дека Самсоненко е пулен на вашиот политички противник. Без оглед што и вие знаете дека нашиот најдобар ракометар на сите времиња е побизок до власта која замина, неговиот камп и тоа што го прави треба да биде дел од секоја нова и прогресивна спортска програма.

Без оглед што, генерално, оние кои заминаа вложуваа повеќе во спортот отколку во времето на Бранко кого спорт не го интересираше ама воопшто.
Одважете се и спојте го убавото и успешното во иднината на спортската Македонија. „Академија Пандев“ нека биде исто така огледалото во кое ќе се погледнува како треба да се продолжи од денес понатаму.

Тоа е многу нормален процес секаде во светот, во земји кои немаат многу успех во сите спортови. Азербејџан го направи шахот и каратето задолжителен предмет во основните училишта, еве на пример.

Не правете го она што го направија со „македонското ватерполо“ за кое срам ми е и воопшто да пишувам. (а се надевам дека еден ден некој и ќе одговара за тоа перење пари што го направи тогашната власт)

Затоа, сега е времето Македонија да профитира од овој успех и да се создаде расадник со кој ќе се гордееме ракометно низ децениите нанапред. Не повторувајте ја грешката од претходниот успех.

Тоа го можете, затоа што знам дека добро го знаете.

Топките од спортот се сега во вашите раце, институционално!

18.5.17

ВЛАСТА СЕКОГАШ МОРА ДА БИДЕ И КРИТИКУВАНА, КОЈА И ДА Е!

Секогаш е убаво кога има промена на власт, посебно ако со таа промена се отвараат слободни патеки во враќањето на нормалните текови од животот, правна држава, Уставен поредок и права, медиумски слободи и воопшто цивилизациски тек на настаните кои следуваат.

Но, никако нема да може да ми биде прифатливо еуфоричното бескомпромисно поддржување на Власта, која и да е, каква и да е.


Власта СЕКОГАШ мора да се критикува!


СЕ КО ГАШ.


И тоа е тоа што нема компромис.


Затоа што секоја власт има моќ на владеење, троши народни, буџетски пари и не секогаш води правилни политики.


(се надевам дека знаете дека најголемите борби меѓу позиција и опозиција како и борбата за власт е токму темата, кој да го распределува Буџетот, кој достигнува годишно неколку милијарди евра)



Работникот/народот секогаш ќе бидат во јарем стегнати под законите на таа Власт, која и да е.


А основните цивилизациски права и слободи може само народот сам да си ги штити, да се бори за нив и да ги зголемува.


Токму така.


Од тие причини, намалете со еуфоријата, за да не биде после плачки и кукумјавчење.


Секоја Власт треба да биде подготвена да ги реализира ветените нешта, а конкретно оваа нова Власт и да ја врати Државата на вистинските цивилизациски патеки, да ја ослободи медиумската сфера од робовладетелството и нека почне да го разрешува криминалот институционално како што доликува на секоја европска држава.


И треба да биде под будното око на народот кој ќе ја фали или критикува.
Само така може да се гради нормална држава.


Никако на друг начин.


Другиот начин го видовме и никој нормален не би сакал веќе да се повтори!

17.5.17

И СПОРЕД ХАРМС БИ ГО ДОБИЛЕ ИСТИОТ ОДГОВОР НА ПРАШАЊЕТО „ШТО Е МАКЕДОНИЈА?“

Ако во една земја, Уставот се прекршил многупати, ако истиот тој Устав секој си го толкува како што си сака, ако има Уставен суд кој исто така си работи „на повик“ прекршувајќи го „по потреба“, па повлекува дека мене како човек и жител не ми се гарантирани правата според тој Устав запишани, тогаш можеме ли да збориме дека воопшто и постои Устав?

Можеби постои на хартија, но реално во практика Не.

А ако не постои Уставот реално и во практика (а гледаме дека е така) тогаш дали можеме да зборуваме дека постои Држава?

Можеби постои на хартија, но реално во практика Не.



Епа ако не постои Устав и не постои Држава, за што воопшто збориме и како административно ќе ја именуваме територијата која ја познаваме како Македонија и на која реално живеат луѓе?

Македонија која постои на хартија, но реално во практика Не, сем како територија со луѓе?

Можеби ова не е Циркус Принтипрам, ниту сум јас Данаил Хармс, ама овој причинско-последичен заклучок е многу реален и точен, без оглед дали вам ви се допаѓа или не.

Е од тука се повлекува и следното, дека не може да се распадне административно нешто што реално и не постои. (територијата ќе си остане и луѓето во неа, секако)

Затоа, не чудете се дека парчето територија кое денес го нарекуваме Македонија и кое имаше големи шанси да стане добра и квалитетна држава (добра и квалитетна, според сите цивилизациски стандарди), сега допрва ќе се формира, без разлика дали под протекторат или нечие менторство.

А Данаил Хармс исто така, може да го сакате или да не го сакате. Сеедно. Исто како фактов кој штотуку го прочитавте.

12.5.17

МАЛКУ ЗА ДИЈАСПОРАТА, КОЈА ОЧИГЛЕДНО ВЕ ПОТРЕСЕ СО ЕВРОВИЗИЈА...

Не дека сум изненаден оти е прв пат, туку сум изненаден како еднаш засекогаш не сфатите дека се` на купче е гола вода.

Да, гола вода!


Како што Ина „НАЈ“ Многуфина напиша хируршки-прецизно во еден пост „Не е Јана крива, тимот што со години ни ги троши парите е гној! ‬Едни исти луѓе идат со наши пари на прчикур на Евровизија секоја година! Приватна журка ли е шо ли е?“, токму така и е.


Прчикур, приватна журка.

Но, за нив нема да коментирам, бидејќи со години перат државни пари, се чаталат во името на МКдонија и „мува не ги лази“. Веројатно, малку повеќе е од приватна журка. Само штета што има многу што тоа го знаат дури и во МТВ но не смеат да писнат, бидејќи како црева се исповрзани на своите работни места од раѓање до смрт.

А дијаспората, која толку многу ве потресе и не фрли ниту евро (или одвај едно) за да „потпомогне“ со глас повеќе, тоа ме чуди!?


Треба да ви се нацрта за да сфатите кои се се` дијаспора?


(да расчистиме на старт, зборуваме за најголем дел од дијаспората, можеби и до 90%, не за Свесните)



Уште не сте си ја направиле анализата, за да не се штрецнувате од фактите? Или поубаво ви е да си ќутите за да не го собирате гневот од „селаните во белиот свет“?

Токму така.


Вие очекувате поддршка од селаните кои во опинци тргнале по „парче леб“ и во меѓувреме не достигнале прогрес, сем на финансиски план?


Тие „Вода во очи“ немале, а сега барате да фрлат 2-3 евра на смс за МКдонија? (ќе држеше вода муабетов, да беа во меѓувреме освестени)


Дијаспората, најголем дел се од селата, на кои најголема цел им е да направат капитал што подразбира само добар автомобил за враќањата во МК и куќа на неколку спрата која ќе стои празна од Божиќ до Велигден и од Велигден до лето.


Сакате дијаспората да фрли 20-тина смс, олицетворена во лик кој живее во гето, доживува оргазам на ајвар што го има најмногу во своите подруми, уште замуцкува на јазикот во земјата каде живее бидејќи и по 2о години не го научил како што треба?


Сакате неговата фамилија да потроши 20 евра во годината за гласање, а кутрите ниту кино виделе, да не зборувам за одење во Театар, Балет или Оперска сала? (можеби не ни знаат што е тоа, којзнае!? Бидејќи главното онанирање им се Цеци, Меци, Драгани и останати турбо фекалии. ... среќа што не го разбираат ни зборот „онанирање“ па можеби и нема да станат бесни од текстов:)


Очекувавте дека таква дијаспора ќе ви даде поддршка?


Можеби, само ако ги анимирате со некој „Евровизиски викенд“ во нивното гето со гратис кобасици, пиење, плескавици и ќебапи...тие тоа го викаат Пикник. Македонски Пикник. хахахахахаха


Вие очиглдно дека не знаете што значи Македонска Дијаспора!?


Таа функционира за време на гласање и најчесто по прашањата „Кога ќе е Солун наш?“, „ВМРО до гроП“, „Гоце на тераса“ и слични мешетарења на темите за „Македонија не ја даваме...“


Затоа сте ми чудни, вие кои сте Свесни, Освестени и умни.


А делот кој е во дијаспора и е Свесен и Умен, е малку.... нормално... и тој не се замара најчесто со вакви мас популистички занимации како Евровизија и слично.

Можеби и јас грешам воопшто што пишувам на темата, ама ме испоровоцира ќеифот за пишување :).

Во име и за чест на малкумината умни во дијаспора и сите свесни и умни во Македонија, кои рака на срце ги има далеку повеќе отколку во дијаспора.

10.5.17

Зборувајте ми и понатаму дека „добро е се` додека има за лепче“

Пред малку, влегов во супермаркет и додека влегував внатре, ја симнував прво кацигата, а потоа и заштитникот (качулката) за под кацига.

На самиот влез ми се пуштија тројца од обезбедувањето и строго ме опоменаа дека не смеам да влегувам ниту со кацига на глава, уште помалку со качулката внатре.

Ме потсетија дека дека таа цела операција мора да ја направам откога ќе се симнам од моторот, без оглед што моторот беше паркиран на 2 метри од влезот па сакав само побргу да завршам работа и сето тоа го правев во движење.

Се извинив и ја прифатив опомената со најголема моја одговорност за грешката.

Ај сега зборувајте ми за Македонија и за „качулките“ кои шетаат во институции во кои било каде во светот би добиле директен истрел и куршум во чело, без опомена.

И понатаму ќе велите: „добро е, само нека има за лепче“ ?

*случката од супермаркетот штотуку се случи во земја од ЕУ

6.5.17

ЌЕ СЕ ЛИГАВИМЕ ЛИ НА ПРОСЛАВАТА „30 ГОДИНИ ОД МАТУРА“?

Мај, за повозрасните е и месец во кој се прават организации на „децениски матурски видувања“ (иако веќе и оние кои завршиле пред 5 години го прават истото).

Порано, факт е дека бев и јас еден од оние следбеници на тоа правило, за да се видиме кој каде е и што прави.


Но, како што овозраснев (повеќе би рекол, станав поумен и поискусен) сфатив дека тоа се едни од најтапанарските средби и организации, сем ако се нема намера да се „плесне“ нешто таа вечер, онака за „старите добри времиња“ или нешто неостварено во „средно“ па сега ете на „стари години“.
Друга логика ми нема.


Со тој што сакаш да се видиш, секако дека ќе најдеш начин да се сретнеш, да се напиеш кафе и да си напраиш муабет. Денес, барем соц.мрежи тоа ни го дозволуваат безгранично.




А со тој што „на сила“ ќе се праиш фин, логиката вели дека ќе е само средба каде на поуспешните ќе им се набилда егото дополнително, а на тие помалку успешните ќе им се протурка вечерта од желудник до хранопровод (или во најмала рака, ќе измислат приказна зошто не дошле).


Или ќе се убедуваме дека „леле колку ми е драго што се видовме“? (А зошто до тој момент не сме се виделе?)


Се`на се`, потапа не може да биде.


Порано сето ова имало логика, кога тие од Свирипичино и тие од Кожуф немале начин да се сретнат, па преку оглас во Нова Македонија ќе прочитаат „25 години од Матура во ГУЦ„Здравко Цветковски“ на 22 мај во 18 часот“.


Денес времето ми изгледа толку многу скапо што безпотребно е да се троши на небитни нешта.

20.4.17

И ПОСЛЕ ПАК ЗБОРУВАЈТЕ МИ ЗА ПРЕЗИМИЊА ...

Денес беше ден во кој го регистриравме новородениот Лео во администрација на Малта.

Она што е интересно податливо за текстов е дека Малтешките закони имаат сосем различен пристап во прифаќањето и регистрирањето на презимињата кај новородените деца.

Имено, како родители одлучивме Лео да ги носи и двете презимиња, едното од мајката и едното од таткото. (бидејќи дури и ние при венчавањето не си ги променивме, ниту ги додававме еден на друг, Весна Витанова си остана исто како и Игор Филевски, нели нормално :-)

Лео Витанов Филевски беше нашата одлука со која ги пополнивме документите за да ни биде издаден Извод од Матичната книга на родените.

И тука дојде изненадувањето.

Администраторот го одби нашиот предлог од неколку причини:

1. Малтешкиот закон не дозволува презимето на мајката да биде пред презимето на таткото.

2. Мајката со презиме Витанова, е различно од детето со презиме Витанов.

3. Условот за да го има и презимето на мајката (зад татковото) е само ако е идентично со нејзиното.

За останатите сегменти од пуритански воспоставената држава во некои нивоа или со други зборови речено „патријахално сетираната држава“ нема потреба да задлабочувам. (чим сме одлучиле да живееме тука, нормално е и да ги почитуваме овдешните закони)

Лео е официјално регистриран како Лео Филевски Витанова.

Среќа што не се роди во Бразил, бидејќи по нивните закони ќе мораше да биде:
Лео Киселоводски Скопски Центарско Струмички Филевски и Витанов.*


*за оние кои не знаат, долгите и многу имиња на бразилците означуваат реони на потекло, фамилијарни родословни имиња итн.